دولت 50 درصد هزينه خدمات درماني مردم را پرداخت ميكند و سالانه 45 درصد به اعتبارات بخش سلامت اضافه ميشود اما به علت ضعف مديريت، هر 10 تومان هزينه دولت معادل يك ريال بهرهوري دارد .
آمارها نشان ميدهد كه سهم سلامت از درآمد ناخالص ملي در سالهاي اخير به ترتيب، 1/6 درصد، 3/6 درصد، 5/6 درصد و در سال 85 به 4/7 درصد رسيد كه سهم قابل توجهي است بنابراين از نظر اعتبارات دولتي براي سلامت مردم هر سال به طور متوسط 44 درصد به بودجه فصل سلامت اضافه شده است اما آمارهاي وزارت بهداشت نشان ميدهد كه به هيچ وجه معادل اين افزايش، رضايتمندي مردم از خدمات سلامت و بهبود شاخصهاي سلامت در كشور ارتقا نيافته است
این ادعاها گفتهء مسئولین دولتی است ٬ اما کارشناسان غیر دولتی چیزهای دیگری نیز میگویند :
عدم استفاده مسئولان تصمیم گیر در خصوص تعیین سرانه بهداشتی و درمانی ٬ از دفترچه های بیمه در دست مردم ، آشنا نبودن با مشکلات بیماران و همچنین استفاده از دفترچه های مخصوص (کارت طلایی) باعث گردیده تا تصمیم گیران در تعیین سرانه بهداشت و درمان، هرگز با مشکلات و دردهای مردم عادی در مراجعه به مراکز درمانی آشنا نباشند و در نتیجه این سرانه هرگز واقعی تعیین نمی شود .
سهم سلامت از درآمد ناخالص ملي در تمام كشورها هر سال افزايش مييابد، علت آن هم اين است كه تعريف سلامت هر روز وسيعتر مي شود و مردم توقع دارند كه خدمات جديدي كه در عرصه سلامت به وجود ميآيد را نيز داشته باشند تا سالمتر زندگي كنند . ضمن آنکه وقتی تورم 20 درصد است، افزایش 10 درصدی سرانه هیچ مشکلی را حل نمی کند
متاسفانه نظام سلامت كشور از هم پاشيده و غير منسجم است و حرفهايي كه كارشناسان و مسئولان مختلف ميزنند به نتيجه عملي و مشخصي نميرسد ، در چنين نظامي هر چقدر هم كه پول بريزيم و سرانه را افزايش دهيم به نتيجه مطلوب نميرسيم. واحدهاي مختلف دولتي هر كدام كار خودشان را ميكنند و هيچ هماهنگي بين آنها وجود ندارد
جهت رویت مابقی این مطلب به صورت کامل ٬ میتوانید بر روی کلمهء ادامه متن کلیک فرمائید :
