گسترش علم پزشکی بهگونهاي است كه رشتههاي مختلف پزشكي با دستگاههاي مختلف راديولوژي آشنا شده و مايلند از آن استفاده كنند . . . . اين موضوع در ايران از رشته زنان شروع شده و برخي متخصصان زنان از سال1370 دورههاي كوتاهمدت دوماهه آموزشي را در بخشهاي راديولوژي گذراندهاند، بهطوري كه بعد از آزمون قبولي، وزارت بهداشت به اين افراد مجوز داده كه از سونوگرافي در مطبشان بهعنوان يك وسيله تشخيصي استفاده كنند نه بهعنوان يك وسيله درآمدزا؛ در ضمن بابت اين كار نبايد از بيمار هزينه جداگانه گرفته شود . . . . اين در حالي است كه سال گذشته هم معاونت درمان وزارتخانه بخشنامهاي را با 5شرط اعمال كرد كه با توجه به آنها متخصصان زنان و زايمان ميتوانستند در مطب خود از دستگاه سونوگرافي استفاده كنند . . . . شرط اول اين بود كه اين متخصصان دوره آموزشي الزامي را گذرانده باشند و اين دوره به تأييد وزارت بهداشت رسيده باشد . . . . دوم اينكه متخصصان زنان اجازه نداشتند در سربرگ، مهر و تابلوي مطبشان كلمه سونوگرافي را ذكر كنند چون اين كار بهعنوان تبليغ محسوب ميشد . . . . سوم اينكه سونوگرافي بايد در حوزه تخصصي خودشان استفاده ميشد؛ يعني اينكه اگر بيماري نياز به سونوگرافي كليه داشت، متخصص زنان حق انجام آن را نداشت . . . . چهارمين شرط اين بود كه متخصصان زنان و زايمان فقط حق ويزيت بيماران خودشان را داشتند و ويزيت بيماران ديگر ممنوع بود . . . . پنجم اينكه هيچگونه ويزيت جداگانهاي از بيماران بابت سونوگرافي نبايد گرفته ميشد . . . .
حالیه مابقی این مطلب را ٬ با کلیک کردن بر روی ادامهء متن در پایین این کادر ٬ ملاحظه بفرمائید :
